´Ne Homisse in´t Tinner Loh

 In´t Tinner Loh! Van alen Kanten komt Lüe mit Gebettböüke in Handen angahn. Se willt an ´ne besönners moije Stää mitnanner de Homisse (Hochamt) tou Christi Himmelfaohrt fieren.
 
Noch is de Misse nich begunnen. Tina ehre Oogen wandert hen de hogen Bööme, de ehr erste Gröün wieset. Tüsken 300 un 500 Jaohre schöölt de Bööme old wään. Dartüsken ok dooe Bööme, de stahn off liggen bleven bünt un dat lüttke Krabbelvolk tougoue komt. - Noch is et still in´t Tinner Loh!
 
De ölleren Lüe settet sück up de Teltbanke, de rund üm den Altar staht, un de Kinner laatet sück in´t Gräss up de lüttke Anhöchte off up dicke Boomstubben daal. Ale annern staht in´n Halfrund üm den Altar, de ut Barkenholt bienanner tümmert is. ´N kunterbunten Feldbloumenstruuk löchtet wiethen.
 
De Misse is noch nich begunnen, do denket wall ´n Specht, dat he is wiesen mout, wat he kann un tümmert an sien Lock in ´n dicken Boom. As he swigg, meldet sück de Singväögel tou Woord …
 
Nu is et sowiet. De fierlike Inmarsch werd bewunnert. Dree Pastöre staht an´n Altar, de middelste less de Misse. He haff ´n lechtbruun Klör, düstere Oogen un is lüdderk van Statur. `N Inder? De Grötte nar kunn dat wall henkomen. Sien Dütsk is noch nich van´t Beste un so spitzet de Lüe besönners bie de moije Predergt öntlik de Ohren. Nich verkehrt, denket Tina, de sück uk heller Meihte bie´t Toulustern giff, man off un tou uk mit ehre Gedanken offdriftet.
 
Over twintig Kilometer haff se mit Rad achter sück un nu steiht se in de leste Riege in dat Halfrund, latt ehre Oogen mal hier hen wandern, mal darhen, wunnert sück, dat soveele junge Öllern mit ehre lüttken Kinner komen bünt, de flietig tüsken den groten Koppel Lüe hen- und herlopet off bie Papa boven up de Schullern ´n moije Stäe funnen habt. Neijschierg kieket se in de Runde!
 
Tina schrecket nu ut ehre Gedanken up. Achter ehr ruskelt wat in´t dröge Winterloof. Se dreiht sück ümme un süht dree verhoff groote junge utlandske Mannlüe angahn komen. Inder? Nee, de bünt dach veele lüttker!
 
Tina wunnert sück nietske over dat vörnehme un moije Utgekiek van disse jungen Lüe. Se blievet butt kegen ehr stahn, so as wenn se sück kien bitken framd in disse „Buten-Karke“ föhlt.
 
Tina latt ehre Gedanken, wo de Framderen wall hen´t Eemseland raket bünt, kiene Ruhe. Bünt se sünner ehre Familgen hier? Habt se nietske Lengen na ehre Heimat? Habt se hier Arbeit funnen?
 
Wat, nu is all Wandlung? Un so gau all de Kommunion? Tina kick ott neijschierg na lünks un wunnert sück annerförsück gaor nich, as de jungen Kerlsse uk hen de Kommunion gaht, de Hande froom foldet. Bitken laoter settet de Tinner Blaskapelle noch eenmal weer in un dat leste Karkenleed verklingt.
 
Et latt, as wenn de Lüe kien bitken Drockte habt hen Hus tou komen. Uk Tina haff Tied genoug un wins se noch in de Runde kik, off se noch well tou prooten find, hört se „ehre dree Utlanders“ kegen sück mitnanner prooten. Düker uk, denket Tina, wenn ik dach is ehre Sprake verstahn kunn, dann kam ik da villichte dach noch achter, ut wecker Land se komt. Is uk netlens, denket se dann, et latt, as wenn se heller best toufrää bünt, so bliede as se mitnanner ümgaht un tou Foute in Richtung Tinnen strevet.
 
Mitdes settet de Specht noch eenmal öntlik weer in un kart danar meldet sück dat annere Vogelvolk noch eenmal för de Gewalt. Over verscheden Pattkes verlaatet nu ale Lüe dat Tinner Loh un Tina vertellt in Huus, dat de Homisse för ehr ditmal ott anners as ans wään is. De Fraoge na dat Warümme kump ehr heller toupass, weil se ehre Gedanken over de dree utlandsken jungen Lüe, de butt kegen ehr stahn habt, loss weren kann.

Text:Thekla Brinker
Fotos:
- Tinneneins - In´t Tinner Loh, Archiv Thekla Brinker 
- Landschaftsaufnahme vom Tinner Loh, Naturpark Bourtanger Moor-Veenland