Neij Kleed tou Palmsönndag

Mit’n Krüssebessen noah Oma un Opa – Freude up Paoskeeier

Orte

Mit’n Krüssebessen noah Oma un Opa – Freude up Paoskeeier

Et is de Tied nar ´n Krieg. Wenn Palmsönndag neegerrückde, hölen wi den Palm ut de Borger Dannen. Wi föhrden da van Loorpe ut mit Rad hen un harn paar moije Stunden. Wenn wi genoug Palm bienanner harn, föhrden wi bliede weer hen Hus. För´t Moken woren paar Aobende ansettet, weil besönners mit dat Binnen van de Krüssebessen mit drei Köppe veele Tied vergüng.

Dann gev et noch de „Schlichten“ mit eenen Kopp un den „Kullerbessen“, de de Kommunionkinner hen´n Pastor brochten. In de Midde was ´ne runde witte Holtschieve tou sehn. Da ümtou was de Palm as Kranz anbrocht. Dissen Bruk giv et vandage so gout as ik weet nich mehr. De witte Schieve schull de Hostie bedüün.


Dat Moijste an Palmsönndag was, dat wi lüttken Wichter jedet Jahr ´n neij Kleed kreegen. All wiet vör den hogen Fierdag güng use Mama mit us hen Fine-ehr-Jop (Textilhaus Josef Olliges). Da söchten wi dann moijen Stoff in Meterwaore ut un ´n Ümsehn laoter kam dann de Naihster (Schneiderin) in mien Öllernhus. De beste Stove word inbött (beheizt), dat Ottens Oma et fein warm har. Se slög vör, wo man dat Kleed wall naihen kunn un wi Kinner brochten use Vörstellungen uk mit in. Et word Maate nomen un dat Muster up Papier upteeket. Dann hööl Ottens Oma ehre groote Sniederschere ut de Taske un sneet dat Kleed tou. Wi kamen tou´t Wunnern nich ut, een Deel nar´t annere naihde se bienanner un üm de Middagestied was et dann sowiet, dat dat Kleed anprobeiert weren kunn. An´n Hals mössde noch ´n bitken wegsnään un de Mauen (Ärmel)  karter moket weren. De Längte was pass. Wi keeken stolt in den grooten Speegel. Kegen Aobend was dat Kleed ferdig un word nietske bewunnert. Nu kunn Palmsönndag komen. 

Un dann was de groote Fierdag da. Wi Wichter trücken use neijen Kleeder an un off et buten warm was off kolt, dat erstemal kamen Stutzen (Kniestrümpfe) an. De besten Sönndagesschouh woren antrocken un ´n Propeller (Schleife) in´t Haar daan. 

Nar de Kerke word bietiet eeten un dat Palmbessenutbringen kunn beginnen. Ik brochte ´n Krüssebessen hen use Oma un Opa van Mamas Siete, dann eenen hen mienen Patenunkel Theidor (Theodor). Beide Familgen wohnden butt bie in´n Osterend. Wiet weg in ´n Westerend wohnde miene Patentante Marie, de uk Schlagbooms Marie nömt word, weil kegen ehr Hus in olde Tieden de Schlagboom stahn haff.
Noch vandage hett de Hödden (Ortsteil) „Bi´n Schlagboom“. Uk Tante Marie kreeg ´n Krüssebessen. Ik güng den langen End toufoute. Fröög ik use Mama, off ik nich mit Rad föhren drüfte, sää se: „Nee, du kunnst fallen un dann was dien moije Kleed womögelk heller smerig off kaputt“. Tou de Tied harn wi noch ´ne Buckerstraate (Straße mit Kopfsteinpflaster) in Loorpe. 

För ´n Krüssebessen gev et meestentied Kringels (Plätzchen), ´ne lüttke Tafel Schokolade un drei friske Eier. Tante Marie fröög dann: „Wullt du de Eier mitnehmen off wullt du se bis Paosken (Ostern) stahnlaaten?“ Ik sää dann: „Ik nehm se mit“, weil ik den langen End längs dör Loorpe nich noch eenmal toufoute gahn wull, uk wenn mi bunte Paoskeeier lever wään weren. - Bie Oma un Opa un Patenunkel Theidor leet ik de Eier stahn. De hööl ik dann Paosken in mien neije Kleed, wat ik tou Palmsönndag kregen har, off. 

Gedichtken tau’t Vörjahr

In´t Vörjahr
Van Thekla Brinker 

Ogenblömkes luurt nümerg dört Winterloof,
de Tuunegel is weer up ’n Patt,
de Draussel singt, de Kuckuck rop,
unner Eekenbrinke dusend Osterklocken!
Buren bestellt ehr Land,
Saat kump in de Gäörns,
de Sünne stigg höger un höger
un mit ’n Drahtesel geiht et tougange.
Müggen danzet in de laue Luft,
Kinnerlachen buten!
Dat Vörjahr is da,
wat för ’ne Freide! 


In’t Vörjahr = Im Frühjahr
Ogenblömkes = Buschwindröschen
nümerg = hier: klein, aber selbstbewusst
Tuunegel = Igel
Draussel = Drossel
Drahtesel = Fahrrad

Moor & mehr – Geschichten aus den Naturparken


Naturparke in der Ferienregion feiern Jubiläum 

In Kooperation mit dem Emsland-Kurier feiern wir in diesem Jahr die Jubiläen “20 Jahre Naturpark Bourtanger Moor” und “10 Jahre Naturpark Hümmling” mit Geschichten über die eindrucksvolle Kulturlandschaft, prägnante und ungewöhnliche Sehenswürdigkeiten und ehrenamtliches Engagement mit viel Heimatgefühl.
 
Die Beiträge werden im Emsland-Kurier veröffentlicht und sind im Emsland-Blog "Moor & mehr“ auf unserer "Geburtstagsseite"zum Themenjahr nachzulesen.  


Text: Thekla Brinker 
Gedicht auf Hümmlinger Platt: Thekla Brinker 
Fotos: Thekla Brinker und Emsland Tourismus GmbH 

Logo Emsland-Kurier ©EL-Kurier.JPG
© EL-Kurier
Matthias Engelken
29. März 2026